Integracja Strukturalna

Integracja Strukturalna

"Jeżeli jesteś w stanie wyobrazić sobie uczucie bycia w ciele płynnym, lekkim, zbalansowanym, wolnym od bólu, sztywności i chronicznego napięcia,w zgodzie z samym sobą i ziemskim polem grawitacyjnym, wtedy zrozumiesz cele Integracji Strukturalnej." Dr. Ida P. Rolf

Integracja Strukturalna jest naukowo udokumentowaną metodą łączącą techniki manualne i edukację ruchową. Jest efektem 50 letniej pracy dr Idy P.Rolf. Po jej śmierci, w 1979 roku, wiele wyszkolonych przez nią osób kontynuuje jej dzieło. Metoda ta, jest także znana opinii publicznej pod nazwą Rolfing®. Integracja Strukturalna jest pierwszą nazwą, jaką Ida Rolf nadała swojej pracy. Obecnie jest uczona w wielu szkołach na całym świecie, a jedną z nich jest "The Guild for Structural Integration". Słowa Rolfing® i Rolfer®, także używane do określenia tej metody i terapeutów nią pracujących, są zastrzeżonym znakiem firmowym jednej ze szkół uczących Integracji Strukturalnej - The Rolf Institute of Structural Integration® - i tylko jego absolwenci mogą ich używać.

jarda


Podstawą Integracji Strukturalnej, jest badanie związku człowieka z polem energetycznym w którym się porusza - polem grawitacyjnym. Ziemskie pole grawitacyjne ma z pewnością najsilniejsze, fizyczne oddziaływanie, na życie każdego człowieka. Bezsprzecznie odpowiednie uporządkowanie materii cechuje się lepszym wykorzystaniem energii niż chaos. Nieprawidłowa postawa ciała będzie - ponieważ musi - dostosowywać się do działającej w dół siły grawitacji, tworząc dodatkowe elementy podpierające - zgrubienia i skrócenia tkanki łącznej. Z czasem będzie to wpływać na ruchomość stawów i potencjał mięśniowy, co z kolei spowoduje jeszcze większe zaburzenie równowagi organizmu - powstaje błędne koło.
Celem Integracji Strukturalnej jest nakierowanie ciała na naturalny stan równowagi z polem grawitacyjnym. Integracja Strukturalna uzyskuje to w procesie 10, trwających około 60 minut, sesji systematycznych manipulacji, uwalniających i przeorganizowujących całą sieć tkanki łącznej (powięzi).
Proces ten uwalnia segmenty ciała - nogi, ręce, tułów, itd., - z powstających przez całe życie wzorców utrwalonego napięcia, pozwalając grawitacji odpowiednio je ustawić.